Təyyarə biletim
Adım Rəşaddır, otuz üç yaşım var. Yük maşını sürürəm, əsasən də uzun yollar. İşim çox vaxt ünsiyyətsiz keçir, amma axşamlar evdə özümü tamamilə başqa aləmdə hiss edirəm. Bilirsiniz, mən kompüter oyunlarını həmişə sevmişəm, amma son illər iş elədir ki, boş vaxtım azdı. Buna görə də telefonla sadə oyunlara baxırdım. Dostum Elçin bir dəfə dedi: ""Rəşad, sıxılırsansa, bir şey göstərim"". O, mənə mostbet aviatör oyununu açıb izah etdi. Düzü, ilk baxışdan qəribə göründü - ekranda təyyarə uçur, əmsal artır, sən isə vaxtında ""çıxmalısan"". Amma maraqlı idi. Mənə elə gəldi ki, bu sıradan bir oyundur, amma səhv edirmişəm.
Həmin gün axşam işdən qayıtdım, çay dəmlədim, telefonu əlimə götürdüm. Elçinin dediyi oyunu tapdım. Qaydalar sadədir: təyyarə qalxır, əmsal yüksəlir, sən isə mərcini nə vaxt götürəcəyinə qərar verirsən. Təyyarə göyə qalxdıqca ürək döyüntüsü də artır. Mən ilk dəfə iki manat qoydum. Əmsal 1.5-ə çatanda çıxdım. Balaca qazanc, amma o hiss - təyyarə nə vaxt partlayacaq? Həyəcanlıdır, amma idarə etmək də mümkündür. Həmin gün bir neçə dəfə oynadım, bəzisi uduzdum, amma ümumilikdə kiçik qazanc oldu. Məni ən çox cəlb edən oyunun dinamikası idi. Hər şey bir neçə saniyə ərzində baş verir, heç zamansız darıxmırsan.
Bir müddət sonra bu mənim üçün bir az da maraqlı oldu. İşdən sonra evdə oturub oynayırdım. Amma heç vaxt böyük məbləğlərlə oynamadım. Düzü, təyyarə oyununda ən gözəl şey o deyil ki, böyük uduş qazanasan. Mənim üçün ən gözəl şey, özünü idarə etməkdir. Məsələn, sən bilirsən ki, 2.0 əmsalına qədər gözləyəcəksən, amma təyyarə 1.8-də partlasa, hər şey bitdi. Bu isə sənə ehtiyatlı olmağı öyrədir. Mən bu oyunu bir neçə ay oynadım və qəribədir ki, heç vaxt böyük itki olmadı. Əksinə, bir neçə dəfə gözəl qazanc etdim. Məsələn, bir dəfə 10 manat qoyub, 3.5 əmsalında 35 manat götürdüm. Bu, maaşınla müqayisədə azdır, amma sevinc böyük idi.
Günlərin birində işdən çox yorğun qayıtdım. Hava da yağışlı idi, maşın sürərkən beynim çox işləmişdi. Evə çatanda heç nə etmək istəmirdim. Elçinə zəng etdim, ""Nə edək?"" deyə. O, dedi ki, ""Gəl bir oyuna bax, istər istəsən"". Elə həmin axşam, mən yenə təyyarə qarşısında oturdum. Bəlkə də bu, vərdiş idi. Amma bu dəfə daha cəsarətli idim. İlk mərcimi 5 manat qoydum. Təyyarə uçdu, əmsal getdi, 5.0-a çatdı. Mən isə gözləyirdim. Dostum yanımda idi, qışqırırdı: ""Götür, götür!"" Amma mən hiss etdim ki, bu gecə mənim gecəmdir. Nəhayət, 7.2 əmsalında çıxdım. 36 manat! O an inanılmaz bir enerji hiss etdim. Elçin güldü, əlini vurdu. Mən də başa düşdüm ki, bu oyundakı əsas şey - düzgün an seçmək, tələsməməkdir.
Daha sonra özümə bir qayda qoydum: həftədə yalnız bir dəfə, və yalnız əyləncə üçün oynayıram. Həyatımda dəyişiklik o oldu ki, bu oyun sayəsində stresdən azad olmağı öyrəndim. Evdə oturub təyyarənin uçuşunu izləmək, sanki bir film izləmək kimidir. Amma burada qəhrəman sən özünsən. İndi tez-tez dostumla birlikdə oynayırıq, bəzən yarışırıq. Çox vaxt o, məndən daha yaxşı oynayır, amma bu əhəmiyyətli deyil.
Bir gün iş yoldaşım Səbuhi də məndən soruşdu: ""Bu nədir, hamınız mostbet aviatör oynayırsınız?"" Gülümsədim, ""Gəl sənə göstərim"" dedim. Ona qaydaları başa saldım, birlikdə ilk oyununu oynadıq. O da maraqlandı, amma təcrübəli olmadığı üçün ilk dəfə tez çıxdı. Sonra bir dəfə mənə dedi: ""Bu oyunda ən əsas qorxu hissidir, eh"". Həqiqətən də, hər dəfə təyyarə qalxanda o hiss insanı ayaqda saxlayır. Amma mənə ən maraqlısı odur ki, bu oyunda heç bir zaman qərəz yoxdur. Hər şey şəffafdır, saniyələrlə ölçülür.
İndi düşünürəm ki, hər insanın həyatında oyuna, əyləncəyə ehtiyacı var. Amma vacib olan hər şeyin ölçüsünü bilməkdir. Mən çoxdandır mağazada paltar alıb geyinməkdən zövq almıram, amma bu oyunda tapdığım adrenalini başqa yerdə tapa bilmirəm. Bəzən on manat qoyub heç nə ala bilmirəm, bəzən isə yaxşı qazanc çıxır. Hər halda, mən özümü yaxşı hiss edirəm, bu mənim kiçik hobbi. Elçin də deyir ki, ""Bu təyyarə bizim axşamlarımızı işıqlandırır"". Düzdür, işdən yorğun gələndə bir fincan çay, bir də təyyarə oyunu - və günün bütün yorğunluğu getdi.
Sonda demək istəyirəm ki, mən böyük qazanc vurmaq xəyalında deyiləm. Bu, oyunun özü qədər maraqlı deyil. Bir dəfə 50 manat qazandım, sevindim, amma ən çox sevindim ki, özümü idarə edə bildim. Pulu bankda saxlamaq əvəzinə, dostlarıma yemək aldım. Bu da ayrı bir sevinc idi. Heç kimə uduzmağı tövsiyə etmirəm, amma heç kimə də bunu qadağan etmirəm. Həyatda hər şey təcrübədir. Mənim üçün bu təcrübə müsbət oldu. Təyyar